Door Chere Lucett
Bij de koffie, laatst in de ochtend, begon mijn vriendin me te vertellen over deze geweldige oefening die “letterlijk vet van je buikspieren wegsmelt.” Ik verslikte me bijna in mijn Gevalia dark roast en deed mijn best om niet met mijn ogen te rollen. Ik zit al 20 jaar in de fitnessbranche, heb talloze artikelen geschreven, hoogstaande actuele conceptpapers onderzocht en lesgegeven voor een van de grootste certificeringsorganisaties in de regio. Maar hoeveel ik mijn vriendin ook de wetenschap achter vetverlies of trainingsprincipes uitleg, ze is altijd dol op de nieuwste fitnesshype die eerder door marketing en advertenties dan door wetenschap wordt ondersteund. Mythen zijn voor Griekse goden, niet voor degenen die echt training willen begrijpen en resultaten willen behalen. Dus, in willekeurige volgorde, is het tijd om deze twee verkeerd begrepen concepten publiekelijk aan de kaak te stellen: plaatselijk vetverlies en lokale spierontwikkeling.
Mythe #1- Plaatselijk vetverlies
Laten we meteen ter zake komen. De bottom line is dat we geen vet in één specifiek deel van het lichaam kunnen verminderen door een oefening die op een lichaamsdeel is gericht. Het idee dat je meer buikspieroefeningen moet doen om buikvet te verminderen, doordrenkt al jaren de fitnessindustrie. Maar hoeveel crunches je ook doet, dat hardnekkige vet blijft. Laten we eerst de Wet van de Thermodynamica bekijken. Om vet te verliezen, moet je meer calorieën verbranden dan je consumeert. Om één pond vet te verbranden, moet je per week een calorietekort van 3500 Kcal hebben – dat is ongeveer een tekort van 500 calorieën per dag. Volgens richtlijnen van het American College of Sports Medicine (ACSM) kan het lichaam veilig 1-2 pond vet per week verbranden. (1-3) Je genetica bepaalt echter waar de vetvoorraden als eerste zullen worden aangesproken. Als hardnekkig vet in gebieden zoals de armen, dijen, heupen en de buikstreek niet lijkt te verdwijnen, is het belangrijk om aandacht te besteden aan zaken als goede voeding, cardiovasculaire training en krachttraining. Hoewel het extra benadrukken van bepaalde gebieden in je krachttrainingsprogramma kan helpen om de spier onder het vet te ontwikkelen (wat leidt tot goed gedefinieerde spieren wanneer het lichaamsvet daalt), zal het er niet toe leiden dat vet specifiek uit dat ene gebied wordt verwijderd. Sorry mensen! Waar en hoeveel vet iemand verliest, wordt bepaald door zijn of haar genetische aanleg, niet door de oefeningen die hij of zij doet.
Mythe #2 – Spierpieken en innerlijke borstspieren
Vaak hoor ik in de sportschool de mythe dat bepaalde oefeningen "pieken" in spieren kunnen vergroten, of voor extra definitie kunnen zorgen in één deel van een spier die wordt getraind. Veel mensen hebben met veel vuur verklaard dat verschillende oefeningen en speciale technieken de gewenste verandering in spierdefinitie zullen creëren, zoals een grotere piek in de biceps en gedefinieerde "inner pecs," of betere onderste buikspieren. De waarheid ligt in de spierfysiologie. Om te beginnen moet je de alles-of-niets-wet begrijpen. Dit principe stelt dat wanneer een spiervezel door het zenuwstelsel wordt gerekruteerd, de hele spiervezel wordt geactiveerd van oorsprong tot aanhechting (4). Dus óf de hele spiervezel wordt geactiveerd (alles) óf niet (niets). Je kunt niet alleen de binnenste vezels van je borstspieren activeren of slechts een deel van de biceps trainen om de “piek” te verbeteren.
Dus net als bij plaatselijk vetverlies moeten we, voor die fanatieke sporters die de spierdefinitie hebben die wij willen, kijken naar goede genen (of farmaceutische interventie). Ons genetisch potentieel wordt bepaald door erfelijkheid (dank je wel mam en pap), en hoewel we spiermassa kunnen vergroten met de juiste krachttraining, worden sommige mensen gewoon met "gelukkige" genen geboren. Zo krijgen degenen die het geluk hebben zo’n "piek" in hun biceps te hebben, die alleen omdat ze er genetisch aanleg voor hebben. Voor die gelukkige enkeling hebben de biceps een kleinere spierbuik met langere pezen – waardoor die piek ontstaat wanneer ze de biceps aanspannen. Mensen met een langere spierbuik hebben kortere pezen en zullen diezelfde “piek" onder normale omstandigheden niet kunnen krijgen. Dus de bottom line – doe het beste met wat je hebt!
Laat me dit samenvatten…
Ik vind het vervelend om de brenger van slecht nieuws te zijn, maar het is beter om de waarheid nu te weten dan te zweten en ploeteren voor onrealistische verwachtingen. Ook al kunnen we niet plaatselijk vet verliezen of spier-"pieken" opbouwen als het niet in onze genetische code zit, iedereen heeft een uniek genetisch potentieel en met de juiste begeleiding en echte wetenschap kun je dat potentieel bereiken.
Voor meer workouttips om mythes te ontkrachten, abonneer je op onze nieuwsbrief!
Referenties
(1) Brooks, G.A., Fahey, T.D., & White, T.P. (1996). Exercise physiology: Human bioenergetics and its application (2nd ed.).. Mountain View, CA: Mayfield Publishing Company.
(2) Powers, S.K. (2004). Exercise physiology: Theory and application to fitness and performance. New York, NY: McGraw-Hill. .
(3) Donnelly, J.E., Blair, S.N., Jakicic, J.M., Manore, M.M., Rankin, J.W., & Smith, B.K. (2009). American College of Sports Medicine Position Stand: Appropriate physical activity intervention strategies for weight loss and prevention of weight regain for adults. Medicine and Science in Sports and Exercise, 41(2):459-471.
(4) Milner-Brown, A. (2001). Basic neuromuscular physiology. Thousand Oaks, CA: National Academy of Sports Medicine; 2001.
