“Hoop zal nooit stil zijn.” - Harvey Milk

De maand juni staat in de Verenigde Staten, en inmiddels vaak wereldwijd, bekend als “Pride Month”. Deze maand is een vreugdevolle en gedenkwaardige gelegenheid om onze diverse LGBTQIA+-gemeenschap te vieren – een gemeenschap die historisch gemarginaliseerd is, maar die decennialang onvermoeibaar heeft gestreden om gelijke rechten, status, representatie en vrijheden te bereiken. We zijn nog steeds aan het vechten…

De Stonewall-rellen, die plaatsvonden in juni 1969, dienen als een belangrijke herinnering aan waar we begonnen… toen transgender personen (met name trans mensen van kleur), homo- en biseksuele personen moedig in verzet kwamen tegen politie-invallen bij de Stonewall Inn, een homobar aan Christopher Street in Greenwich Village, New York City. Dit moment werd het keerpunt in de moderne LGBTQIA+-rechtenbeweging en de drijfveer voor het organiseren van pride-marsen op veel grotere publieke schaal. De Stonewall-rellen katalyseerden het sociaal-politieke narratief rond de gemeenschap van een verhaal van uitsluiting en machteloosheid naar dat van inclusie en empowerment. Van de eerste Pride-viering in 1970 tot op de dag van vandaag blijft Pride Month de strijd, het verzet en de veerkracht eren die door leden van de LGBTQIA+-gemeenschap werden getoond op die noodlottige dag in de Stonewall Inn.

Pride is een ongelooflijk mooi woord dat voor zoveel verschillende mensen zoveel verschillende dingen betekent. Het is een woord dat inclusief is en de diversiteit van de gemeenschap en haar spectrum weerspiegelt. Het is ook een woord dat de altijd aanwezige en voortdurend evoluerende uniciteit binnen onze gemeenschap wil weerspiegelen. Pride weerspiegelt onze unieke geschiedenis. Pride geeft ons de kracht om onszelf en elkaar diepgaand lief te hebben. Pride creëert onze dynamische gemeenschap, krachtige relaties en gekozen familie. Het is ook een woord dat vrijheid, toestemming en onvoorwaardelijke acceptatie betekent. Misschien wel het belangrijkst: het is een woord dat schaamte verdrijft, stigma stopt, haat oplost en verdeeldheid doorbreekt.

Ik voel een ongelooflijk gevoel van trots om deel uit te maken van Peak Pilates®. Ik heb in geen enkel ander onderdeel van de Pilates-industrie dezelfde mate van inclusie en steun ervaren. Vanuit mijn ervaring streeft Peak ernaar een veilige ruimte te zijn voor Pilates-studenten uit de LGBTQIA+-gemeenschap. Bovendien komt de kracht en rijkdom van onze diverse Peak-gemeenschap ons allemaal op diepgaande en betekenisvolle manieren ten goede. We zijn echt een familie bij Peak.

Bondgenootschap is echter leeg en betekenisloos zonder actie. We moeten voortdurend streven naar het creëren van veilige ruimtes, het bevorderen van educatie, bewustwording, inclusie en gelijkwaardigheid…. We moeten blijven beseffen dat in onze diversiteit onze grootste kracht schuilt. Door deze visie en overtuiging vast te houden, kunnen we duidelijk de kruising zien van LGBTQIA+-rechten met de rechten van alle andere historisch en systemisch onderdrukte volkeren en sociale rechtvaardigheidsbewegingen. Raciale gelijkwaardigheid en gendergelijkheid zijn onlosmakelijk verweven in het weefsel van LGBTQIA+-gelijkwaardigheid. In de meest eenvoudige samenvatting: mensenrechten zijn mensenrechten.

Moge dit artikel een uiting zijn van nederige dankbaarheid en waardering voor de legioenen mensen door de geschiedenis heen die moedig en onvoorwaardelijk hebben gewerkt aan de empowerment en gelijkheid van iedereen. Het werk is nog lang niet gedaan, en we gaan samen vooruit.

Laten we allemaal samen zijn in herinnering. Laten we allemaal samen zijn in viering. Laten we allemaal samen zijn in het werk dat we nog moeten doen. Laten we allemaal helder stralen van trots en al haar betekenissen. Tot slot: laten we allemaal ruimte voor elkaar houden, hoe mooi imperfect ook, terwijl we blijven groeien en evolueren tot meer meelevende en bewuste mensen.

Liefde wint.

Wij zijn #peakproud.

Artikel geschreven door Trey Fry