Door Jamie Isaac
Is Joe’s oorspronkelijke werk simpelweg verouderd? Heeft wetenschappelijk onderbouwde beweging ons werkelijk naar een niveau gebracht waarop eerbied voor zijn werk misplaatste nostalgie is, of op z’n best een leuke terugblik om te zien hoe ver we allemaal gekomen zijn?
Of… schuilt er waarde in wanneer we dieper kijken naar de intentie achter elke oefening? Zit er detail en planning in die generaties overstijgt en vandaag nog steeds raak en relevant is?
Als klassieke docent hoor ik veel opmerkingen die het eerste standpunt verdedigen en het genie van Joe wegwuiven als overdreven verering voor een man die misschien zijn tijd vooruit was, maar die tijd allang voorbij is… Deze visie mist volgens mij volledig de kern, en komt vaker wel dan niet vanuit het perspectief van een docent die willens en wetens heeft meegekocht in de mythe ‘Klassiek is verouderd’, zonder echt te proberen te zien waar die magie eigenlijk om draait.
Zoals ik al zei: ik beschouw mezelf als een klassieke docent, maar dat betekent niet dat ik altijd netjes binnen de lijntjes heb gekleurd. Mijn achtergrond lag als klinisch behandelaar, waarna ik een paar hedendaagse opleidingen volgde, voordat ik me realiseerde dat mijn persoonlijke reis mij vroeg om 180 graden te draaien en terug te keren naar meneer Pilates.
Dat betekent niet dat ik een soort wedergeboren Contrologist ben die de ultra-klassieke schrift predikt. Ik geloof dat er meerdere paden zijn op de Pilates-snelweg, elk met de kracht om lichamen – en levens – echt ten goede te veranderen. Mijn pad loopt toevallig over een wat traditionelere weg.
Toch zou ik, welk pad je ook verkiest, stellen dat je verdiepen in Joe’s oorspronkelijke werk ons begrip van de methode enorm kan vergroten. Het doorgronden van de intentie achter een OG Joe-oefening kan fungeren als een sleutel die allerlei vormen en bewegingen in de studio ontsluit. Misschien zelfs in hoe we door het leven bewegen.
In feite kan achteruitkijken een geweldige manier zijn om onze vooruitgang vooruit te versnellen.
En bovendien, het allerbelangrijkste: het kan ook gewoon ontzettend leuk zijn.
Dus, wat als we een paar momenten nemen om in een aantal oefeningen van meneer Pilates te duiken en overwegen ze precies uit te voeren zoals voorgeschreven? Zou onze beoefening – misschien zelfs ons leven – er positief door beïnvloed kunnen worden?
“De voordelen van Contrology hangen uitsluitend af van het feit dat u de oefeningen precies volgens de instructies uitvoert – en niet anders.”
Joe herhaalt dit soortgelijke idee talloze keren in zijn boek Return To Life, en toch zouden maar weinig beoefenaars, zelfs nu Pilates populairder is dan ooit, zijn instructies ooit hebben gevolgd of enkele van de oorspronkelijke matoefeningen hebben ervaren zoals ze in dit boek worden onderwezen.
Natuurlijk zijn sinds RTL werd gepubliceerd sommige oefeningen zelfs door Joe zelf aangepast en herzien. Om nog maar te zwijgen van het feit dat elk van de ‘elders’ zijn of haar eigen variaties heeft beoefend en gedeeld, die ongetwijfeld werden aangepast aan hun specifieke behoeften of misschien in de loop der tijd zijn bijgeschaafd. Dus de waarheid is: dingen veranderen.
Zoals bij alle praktijken van techniek of ritueel: zelfs wanneer dingen zijn opgeschreven, blijft er nog steeds dat prachtige element van interpretatie. Iedereen haalt een andere betekenis uit de woorden, afbeeldingen of dialoog, enzovoort, en zo gaat het eeuwenoude telefoontjesspel door – culminerend in de veelheid aan Pilates-variaties en benaderingen die we vandaag over de hele wereld kunnen zien en ervaren.
Zoals eerder genoemd wil ik duidelijk maken dat dit een oordeelvrije zone is. Als het veilig en mindful is, dan doe jij je ding. Ik weet vrij zeker dat, of je nu denkt dat meneer Pilates de veranderingen en hedendaagse benaderingen wel of niet zou goedkeuren, we het er allemaal over eens kunnen zijn dat hij zeker liever zou hebben dat we een of andere vorm van beweging doen dan helemaal geen. Alles om, zoals Joe zei, ons lichaam “de zorg te geven die ons welzijn verdient”.
Maar zou het niet leuk zijn om heel even terug in de tijd te gaan en het werk te ervaren zoals het door de maker zelf werd onderwezen? Zelfs als dat betekende: een overdreven enthousiaste hands-on assist van een man in strakke witte zwembroek en gymschoenen!
Ik heb gemerkt dat het heel interessant kan zijn om elke oefening te verkennen en te beoefenen zoals voorgeschreven in RTL. Zodra we gevoel beginnen te krijgen voor de intentie achter elke beweging, of voor de verbindingen en het effect dat het vervolgens kan hebben op lichaam en geest, kan het nieuwe elementen en relaties ontsluiten met de moderne variaties, of zelfs met andere oefeningen in het repertoire.
Er zit ook iets in de volgorde van de oefeningen. Naar mijn mening is er werkelijk niets toevallig in het ongelooflijke werk van meneer Pilates. Elke oefening bouwt voort op de volgende, voegt complexiteit toe, of uitdaging, of een mogelijkheid voor een tegenstretch of beweging. Alles staat op zijn plek en toch niet overdreven berekend. In plaats daarvan voelt het proces alsof het is ontstaan uit een gevoel voor balans tussen begrip, intentie en een geniale, intuïtieve manier van volgen.
In mijn ervaring voelde, naast het plezier en de welverdiende eerbied van teruggaan in de tijd om te herzien en te oefenen zoals meneer Pilates het bedoelde (voor zover wij dat kunnen), mijn eigen beoefening én mijn lesgeven wat meer verbonden, een tikje stabieler, en ik had zeker het gevoel dat het net iets meer klopte. Door terug te kijken in de tijd, begon ik duidelijker te zien wat er mogelijk voor me lag…
En ja, misschien ben ik inderdaad een beetje nostalgisch. Maar opnieuw denk ik dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat in een wereld waarin het overmatig gebruik van het woord Pilates het risico loopt zichzelf volledig te verdunnen, het geven van op z’n minst een momentane knik naar de man zelf en naar allen die in zijn voetsporen zijn gevolgd misschien wel de enige manier is om te voorkomen dat de hele methode volledig de plank misslaat.
Dus laten we een pact sluiten om af en toe onze Contrology-petjes te lichten voor meneer Pilates en hem te bedanken voor zijn ongelooflijke bijdrage aan bewegingspraktijken.
Wie weet, als we zijn woorden volgen en “onze Contrology-oefeningen trouw uitvoeren”, ontsluiten we meneer Pilates’ oprechte wens van “eeuwigdurend geluk”.